با سلام

متاسفانه كد كاربری اینجانب در وبلاگ محسن سطح دسترسی محدودی داره و نمی تونم تو وبلاگش دست ببرم بنابراین وبلاگ جدیدی شبیه وبلاگ اصلی ایجاد كردم كه از این پس پست ها رو تو اون می ذارم.

www.ceta-mohsen.mihanblog.com

http://ceta-mohsen.persiangig.com/index.html

اناالله و انا الیه راجعون

بدینوسیله به اطلاع عموم می رساند؛ اولین سالگرد محسن عزیز در روز پنجشنبه مورخ 12/6/88 بعد از افطار در حسینیه ارشاد واقع در خیابان صارمی ملایر برگزار می گردد.

با تشریف فرمایی خود، باعث تسلی بازماندگان و شادی روح آن سفر كرده باشید

محسن جان یك سال از تولد دوباره ات گذشت، این یك سال چه سخت بود، بدون تو، بدون خنده هایت، بدون نكته های علمی تو، بدون وبلاگ به روز شده، بدون طرح های معماریت، بدون اون همه ذوق و سلیقه در عكاسیت، بدون اون دید زیبایت به این دنیای فانی و بدون ...

شاید بخاطر همین دید قشنگت به این دنیا بود كه اون شعر رو سرودی كه دنیا را قفسی نامیدی كه محبست بود.

 فكر می كردیم كه می شناسیمت ولی صد افسوس ...

این قفس رو شكستی و پر كشیدی به سمت آزادی، آزادی ابدیت، به سمت جایی كه خودت باشی و معبودت، كه بازگشت همه بسوی اوست.

یه چیز رو بگم، هنوز كه هنوزه باورم نشده رفتنت،

هر وقت كه تو تلوزیون یا روزنامه میدیم یا می خوندیم كه در تصادف فلان جاده چند نفر از هم وطنانمون جونشون رو از دست دادن بی تفاوت و فقط با ابراز تاسف یا تعجب از كنارش رد می شدیم. ولی چه می فهمیدیم كه چقدر سخت و طاقت فرساست.

تعداد افرادی كه در سال 87 در اثر سوانح رانندگی جان به جان تسلیم كرده اند رو اعلام كردن- 23000 نفر فقط در یك سال. از 23000 نفر سه تاشون محسن، مهدی و محمد بودن.

خداوند بزرگ با عدلش به حساب تمام كسایی كه یك جورایی در از دست دادن جون این همه انسان بی گناه كه در جاده ها دست دارن رسیدگی می كنه؛ می دونم و شك ندارم. از اون كسایی كه چندین ساله می خوان جاده رو عریض كنن و تمامشم نمی كنن، از اون كسایی كه ماشینی رو می سازند كه وقتی ترمز می كنی به جای ایستاندن 360 درجه چرخش می كنن كه تریلی بزنه تو كمر ماشین و محسن رو تیكه تیكه كن.  از اون كسی كه بخاطر 100 تا تك تومانی كه نمی ده لامپ بندازه چراغ عقب موتورش كه باعث و علت اصلی تصادف اون شب فراموش نشدنی شده از تمامشون از تمامشون ...

 تو این شبها، شبهای ماه مبارك دعا كنیم، دعا كنیم كه خداوند رحمان و رحیم به محسن، مهدی و محمد رحم كنه. به همون رحم كنه، به خانواده هاشون صبر اعطا كنه دعا كنیم كه این روزها و شبها، شبهای مغفرت خواستنه ..

بیاید قدر یكدیگر بدانیم     كه ناگه زیكدیگر نمانیم

پشت هیچستانم .

پشت هیچستان جایی است.

 پشت هیچستان رگ های هوا ،

پر قاصد ها ییست که خبر می آرند،

از گل واشده ی دورترین بوته ی خاک .

روی شنها هم نقشهای سم اسبان سواران ظریفی است

که صبح،به سر تپهی معراج شقایق رفتم

پشت هیچستان ، چتر خواهش باز است:

تا نسیم عطشی در بن برگی بدود،

زنگ باران به صدا می آید.

آدم اینجا تنهاست

                  و در این تنهایی، سایه ی نارونی تا ابدیت  جاریست .

به سراغ من اگر می آیید،

                نرم و آهسته بیایید

                 مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من